Blog Roses on my pillow | Zin in het leven | Online levenslust training
Dagelijkse inspiratie voor bewustwording, spirituele groei en persoonlijke ontwikkeling.
spiritualiteit ontwikkelen,spiritueel,spirituele ontwikkeling,bewuste creatie,spirituele cursussen,spirituele trainingen, bewustwording,transformatie,bewustzijn,transformatie,persoonlijke groei,wet van aantrekking,zelfliefde,spirituele gedachten,reading,spiritueel coach,levensdoel,liefde,angst overwinnen,spirituele groei
1815
blog,paged,paged-2,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Roses on my Pillow

Waar word ik blij van?

Does it spark joy in me?

Een uitspraak van opruim-goeroe Marie Kondo en zo’n belangrijke. Ik probeer bewust te leven en het meeste in mijn leven ben ik onlangs weer eens langs gegaan met de vraag ‘does it spark joy in me?’

De afgelopen tijd ben ik steeds meer mijn waarheid gaan leven en sommige dingen durfde ik nog moeilijk onder ogen te zien.Soms hebben we niet door wat we allemaal nog in ons leven toelaten wat niet gebaseerd is op liefde maar uit angst.

Vandaag 11-11 is een speciale dag om nieuwe intenties te zetten en nog meer jouw waarheid te gaan leven.

Alles wat je in je leven hebt wat je geen vreugde brengt of geen bijdrage voor je is, haalt je energetisch naar beneden. En dat klinkt heel zwaar maar is wel de waarheid. #sorrynotsorry

 

Soms is het fijn om de bezem door je leven te halen om je leven lichter te maken. Want jij als mens verandert en dus ook de mensen, dingen en situaties waar je ooit voor gekozen hebt. Jij MAG anders kiezen.

 

Waar word ik blij van? In welke kleding voel ik me mooi? Wat vind ik heerlijk om te doen? Waar kan ik nog meer tijd aan besteden? Bij welke mensen voel ik me fijn? Waar kan ik me op verheugen?

 

We leven zo vaak nog op de automatische piloot dat we weggaan bij wat ons werkelijk vreugde brengt. Dat we niet eens door hebben dat we ons niet vreugdevol voelen. Denken dat een mwah gevoel de standaard is.

 

Wat voelt licht en warm? Waarvan krijg je een glimlach op je gezicht? Sta daar eens bij stil en wees er trouw aan. Denk aan je contacten. De mensen die je volgt op Instagram. Je kleding. Je spullen. Je werksituatie. Je hobby’s. Je gedachten.

 

Ontdoe je van alles wat je een meh-gevoel geeft. Die negatieve herinneringen naar boven brengen. Oude foto’s en e-mails bijvoorbeeld. Spullen die oud of kapot zijn. Betaalde rekeningen waar je niet aan herinnerd wil worden. Verplichte contacten die (nu) niet voedend zijn.

 

En dat klinkt best als een BIG thing. Maar soms wanneer je het ene loslaat maakt het ruimte voor het andere.

 

Op dit moment heb ik een aantal dingen in mijn leven waar ik heel blij van wordt. Een prachtige groep vrouwen met wie ik wekelijks samenkom om te zingen, te dansen, te knuffelen en te delen. Mijn missie die steeds helderder wordt. Mijn vriend bij wie ik zo mezelf kan zijn en die me voedt op alle mogelijke manieren. Thank thank you! De overvloed die ik steeds meer kan ontvangen. Mijn heerlijke roze huis waar ik nog iedere dag blij van wordt. Mijn familie waarin momenteel heel wat aan het verschuiven is op positieve manier. En natuurlijk SNOET!

 

What sparks joy in you? Vandaag is hét moment om met een blanco vel papier er eens voor te gaan zitten! 💞

0
0

Angst voor afwijzing

Soms moet je moedig durven zijn als je merkt dat er iets in een relatie niet werkt. Soms is het nodig dat jij de weg openbreekt naar een nieuwe verbinding simpelweg omdat de ander dat niet doet.

Mijn relatie met mijn moeder is complex. Niet dat we ruzie hebben maar er heerst een gedrag van zoveel voor elkaar zorgen dat we weggaan bij onszelf. We pleasen teveel. We scannen elkaar. Voelen ons snel afgewezen. Dus sta ik in de beschermmodus.

In mijn hart wil ik niets liever dan een diepe verbondenheid met haar voelen. Maar er staan wat oude trauma’s en overtuigingen in de weg.

Ze begrijpt me toch niet. Ze vraagt haast nooit hoe het écht met me gaat. Ze vraagt teveel aandacht voor haarzelf. Ze wijst me toch af. De laatste jaren merk ik dat het me gewoon niet meer lukt hiermee om te gaan. Ik merk dat de spanning in mij zo groot is dat ik het het liefste uit de wegga. Maar dat doe ik niet. Ze is mijn moeder.

Gisteren dwong ik mezelf open kaart te spelen met alle risico’s van dien. Ik besloot (in voor haar begrijpbare taal) te zeggen waar ik naar verlang maar dat ik zo bang ben dat ze me afwijst.

Ze begreep me en vertelde me dat ze me nooit bewust zou afwijzen. Ze vertelde dat ze van me hield en minutenlang heb ik in haar armen gelegen omdat ik daar om vroeg.

Soms zijn we bang om het aan te gaan omdat we bang zijn bevestigd te worden in de gedachte dat de ander niet van ons houdt.
Ik voelde hoe ik haar liefde kon ontvangen en hoe dit een eerste mooie stap is.

Soms moet JIJ moedig zijn. Soms moet JIJ de leider zijn. Soms moet je moedig genoeg durven zijn om te zeggen waar je behoefte aan hebt. Soms moet je leren je aannames los te laten en ergens met een open hart in te durven stappen. Soms moet je in de liefde bereid zijn risico te lopen

0
0

Ontdek je vrouwelijke kracht

Ik krijg geregeld medelijden op mijn blogs. En daarover wil ik wat kwijt. Ik zie mezelf niet als een slachtoffer. Ik ken mijn kracht. De reden dat ik zo open deel is omdat dit is wat ik te doen heb. Ik weet dat de reacties lief bedoeld zijn. Dankjewel daarvoor! 💞

Maar vraag jezelf eens af in hoeverre jij jouw eigen slachtofferschap projecteert op mij. In hoeverre voel jij medelijden met jezelf? En in hoeverre geef jij daarmee jouw kracht weg? Dit is niet iets van mij maar van jou.

Ik zie namelijk kracht in jou. Ik zie nooit meer een slachtoffer in de ander en dat is bevrijdend. Want het betekent dat ik nooit meer bij mezelf weg hoef te gaan in mijn zorgen voor. Ik weet dat je het kunt dragen. Ik heb vertrouwen in jou.

Toch schrijf ik vaak over angst, wantrouwen, schaamte en verdriet. Ik voel deze dingen zo intens omdat deze pijn niet van mij alleen is. Wat ik aanraak is een pijn dat in iedere vrouw leeft alleen is ze haar nog niet altijd bewust van. Omdat oude copingsstijlen nog actief zijn.

Het zijn collectieve pijnen die van generatie op generatie door worden gegeven omdat ze nooit geheeld zijn.

Onderdrukking van wie we werkelijk zijn. Aanpassen en wegcijferen. Boosheid onderdrukken. Lief en vriendelijk zijn. Want dat doet een vrouw. Toch?

Zorgen voor anderen en dat kleine beetje dat overblijft is voor jou. En meestal is dat bar weinig. We spreken ons niet uit maar gedragen ons als de aangepaste lieve vrouw. Privé en op het werk. Het maakt moe. Zo lang we de kracht in onszelf niet erkennen en we deze manier van leven voortzetten blijven we dit doorgeven aan onze dochters. En daar wil ik verantwoording voor dragen.

De vrouw van nu is steeds meer aan het verharden. Is heel ver verwijderd van zichzelf. Al decennia lang. Ze mag weer de regie pakken en terug naar haar vrouwelijke essentie. Dit is een proces van erkennen wie je bent. Het omarmen van al je emoties en je gedachten. Je verlangens en keuzes.

Als we onze schaduw gaan omarmen dan hoeven we er nooit meer voor weg te vluchten. En ervaren we dat we veilig zijn in onszelf. En daar hebben we elkaar zo hard bij nodig. De pijn die jij lijdt heeft je moeder ook geleden. En haar moeder. Je zussen ook en je vriendinnen. Zelfs je ‘rivalen’

Daarom is het zo belangrijk dat we ons als sisters met elkaar verbinden. Onze concurrentie strijd loslaten en elkaar eren in wie we zijn.

 

Vrouwen die in hun vrouwelijke kracht staan zijn liefdevol maar krachtig. Wild en vurig. Energiek en gepassioneerd. Ze durft zichzelf te begrenzen en NEE te zeggen. Ze durft te vechten voor waar ze in gelooft. Ze is wijs en intuïtief. Maar bovenal is ze vrij!

0
0

Investeren in de liefde

Mijn hoofd op je borst
Aandachtig luister ik naar het tikken van je hart.
Ik probeer er een melodie in te ontdekken.
Op een gekke manier stelt het me gerust.

 

Ik hou van het luisteren naar je hart.
Ik hou van jou. En van liggen in je armen.
Veilig en geborgen.
In verbinding.

 

Maar dan
Verbinding wordt contact
Ditjes datjes.
Ik voel hoe je in jezelf keert
Je hebt het druk

 

Ik vraag me net als vroeger af wat ik fout heb gedaan. Maar spreek het niet uit.

 

Ik ben zoekende
Gedachten van wantrouwen en angst.
Ik voel hoe ik bij jou ben en niet bij mezelf.

 

Ik voel hoe mijn hart zich sluit
Ik voel hoe ik harder word
Mijn gedachten en emoties

 

Ik voel hoe ik je van me weg wil duwen.
En je tegelijkertijd wil claimen.

 

Maar ik doe het niet
Ik fluister in mezelf
‘Ik laat je vrij’
Ik geef je de ruimte

 

Alsof je mijn fluistering gehoord hebt
Sta je voor mijn deur
Met je zachtste blik
Wat ben je mooi

 

Mijn hart maakt een sprongetje
Je bent er!

 

Je had even tijd nodig.
Je zei het niet.
Maar dat weet ik toch.

 

Ik vind het fijn dat je er bent.
Maar mijn gevoel staat uit.
Mijn lichaam beschermt me.

 

Onze ogen zoeken elkaar.
Tot we elkaar weer vinden.
Telkens opnieuw

 

Prille liefde is spannend.
Elkaar leren kennen.
Vertrouwen opbouwen.

 

Gedrag en patronen doorzien.
En zien dat het los staat van jou.

 

Stoppen met projecteren.
Voelen wat het met jou doet.
Naar de pijn van vroeger.

 

Je hart blijven openen.
Keer op keer.
Blijven afstemmen.
Blijven communiceren.

 

In je verlangen blijven.
Zodat angst geen kans krijgt💞

0
0

In verbinding met een man

Van toen en nu 💞

Ogen die wegkijken.
Uit verbinding.
Rationeel geratel.
Ik raak mijn interesse kwijt.
Het irriteert me.

Dit is niet wat ik wil.
Dit is niet waar ik naar verlang.
Ik wil dat hij moedig is.

Ik wil dat hij zichzelf laat zien
Ik wil dat hij naar me uitreikt.
Me aankijkt
Ik wil dat hij mij ziet.
Hoe eng ook.

Ik voel zijn pijn
Maar hij laat het niet zien
Hij wil niet huilen
Ik wil dat hij huilt

Ik wil deze muur openbreken
Ik kan dat
Maar ik houdt me in

Ik wil in zijn tranen verbinding voelen.
Ik wil hem zien.
Hem echt zien voor wie hij is.

Ik wil hem laten weten dat ik hem zie.
En dat ik blijf.
Hoeveel tranen er ook zijn.

Dat ik zijn tranen liefdevol kus.
Hem uitnodig er te zijn
Altijd.
Helemaal.
Met alles wat in hem leeft

Als hij zichzelf durft te zijn
Dan durf ik dat ook.
Pas dan kan onze liefde stromen.
Dat is waar ik naar verlang.
Intimiteit. Samen zijn.

0
0