Hsp Archieven - Roses on my Pillow
152
archive,category,category-hsp,category-152,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Hsp

Omarm je anders-zijn!

Ik vind het zo mooi hoe dingen soms kunnen lopen. Een jaar of twee geleden kwam ik spiritueel uit de kast. Al jaren had ik bijzondere ervaringen maar kon ik ze eigenlijk alleen delen met een groepje yoga vrienden. Ik voelde me soms dan ook alsof ik me aan het inhouden was bij anderen. Alsof dat deel van mij er gewoonweg niet mocht zijn.

 

De eerste reacties kreeg ik van vrienden en familie. Of ik op de bezem was gekomen wanneer ik op een verjaardag kwam. Hartstikke leuk natuurlijk. (Gaaap) Meestal deed ik er zelfs nog een schepje bij bovenop. Het raakte me ook niet echt omdat ik wist dat deze mensen er wel wat van vonden maar me er nooit echt om zouden veroordelen.

 

Sommigen vrienden bleven weg. Ik hoorde weleens een roddel en soms waren ze pijnlijk. Niet zo zeer dat ik ze voelde als een afwijzing om wie ik was geworden, maar ik voelde de pijn die achter mijn missie zit. De pijn dat ik deze mensen nooit kon bereiken. Pijn omdat ik ze zag lijden. Pijn dat ze zo onwetend waren. Pijn omdat ik ze zoveel meer gunde. Maar soms moet je loslaten…Dus ik hield me in. Na een aantal keren ongevraagd advies te hebben gegeven en ik flink de deksel op mijn neus kreeg, heb ik besloten dat niet meer te doen. Je kunt nou eenmaal niet de hele wereld redden.

 

En nu? Nu komen ze bij me. Sturen me berichtjes. Vertellen hun levensverhaal. Vragen me wat ik precies doe. Ze merken mijn energie op. Ze zien me mijn mooiste leven leven. Ze hebben me uit het diepste dal weer omhoog zien klimmen en vragen of ik ze kan helpen. En ik? Ik vind het alleen maar mooi. Mooi hoe natuurlijk dingen lopen. Mooi dat mijn energie opgepikt wordt. Mooi dat ze de moed hebben om zich te ontwikkelen. Mooi dat ze hun geluk serieus nemen.

 

Vanochtend schreef ik mijn missie weer eens voor mezelf uit om er contact mee te houden. Ik schreef: Ik wil mensen de schoonheid van het leven weer in laten zien. Ik wil niet dat mensen zo ontzettend lijden zoals ik gedaan heb. Ik wil voorkomen dat mensen zelfmoord plegen. Ik wil dat mensen van zichzelf leren houden. Ik wou dat ze konden ervaren wie ze werkelijk zouden zijn. Als ik ze die ervaring zou kunnen geven dan weet ik zeker dat het ze lukt hun lijden te laten stoppen. Dat ze gelukkig kunnen zijn.

 

Ik ken namelijk de wanhoop. Ik ken de ellende. Ik ben twee keer opgenomen geweest dus ik weet als geen ander hoe erg mensen lijden. Ik heb het gezien. Hoe ze zichzelf snijden. Hoe ze zich isoleren. En ander destructief gedrag wat er maar voor kan zorgen dat ze niet zoveel emotionele pijn hoeven te voelen. Terwijl ik dit schrijf voel ik de emotie in mijn buik. Ik houd van deze mensen en het doet me pijn omdat het zo onnodig is. Als mensen alleen maar zouden weten dat er een weg terug is…ik zou ze zo graag leren hoe!

 

Ik zou je willen vragen: Ken je mensen die lijden en die gewoonweg niet weten hoe ze hun lijden kunnen stoppen? Die misschien net als ik bijna alles al geprobeerd hebben? Vertel ze dan over mijn website. Dan kunnen ze zelf voelen of het iets voor hun is. Ik laat ze graag met me in contact komen. Ik wens jullie een heel mooi weekend allemaal! Liefs Manon

0
0

HSP en je anders voelen

Sinds ik me kan herinneren vertellen mensen me dat ik te gevoelig ben. Ik huilde als kind teveel. Ik trok me dingen teveel aan. Ik vatte dingen te persoonlijk op. Ik was te angstig. Ik ontwikkelde dan ook de overtuiging dat ik te kwetsbaar was en dat dat niet goed was. In de twintig jaren daarop was ik vooral bezig met sterk zijn. Anderen bewijzen dat ik best mee kon komen. En dat ik best kon zijn zoals de rest. Wat het me bracht? Niet veel. Ik werd met de dag depressiever en vermoeider en raakte verder weg van mezelf dan ooit.

 

De term hoogsensitief daar wordt je de laatste jaren mee om de oren gegooid en hij lijkt haast hip om te zeggen ‘ik ben hsp.’ Ik heb de overtuiging dat iedereen hooggevoelig is en dat iedereen in staat is om alles te voelen. Sommige mensen hebben alleen de keuze gemaakt om hun antennes uit te zetten. Ik heb zelf die knop nog niet gevonden en ben er ook steeds meer van overtuigd dat ik dat niet wil. Hsp zijn is geen ziekte en ik benader het ook steeds meer als dat ik gewoon van heel veel dingen gewaar ben. Dat voelt al gelijk wat positiever toch?

 

Dat het altijd makkelijk is? Nee! Geluiden, licht, energieen ze komen soms ongevraagd luid binnen. En als je niet goed voor jezelf zorgt dan is het een zware last. Ik denk dat acceptatie the key word is. Je kunt als hsp nu eenmaal niet een leven leiden als dat van iemand die zn antennes niet aan heeft staan. Je bent vaker moe en geprikkeld als je niet goed voor jezelf zorgt en onverklaarbare huilbuien horen er soms bij. Tijd om je te ontdoen van prikkels is essentieel om je weer goed te doen voelen. Dus neem die tijd en geef je grenzen aan.

 

Vandaag de dag zie ik ook de voordelen in van hsp zijn en ik snap steeds beter hoe het werkt. Wij als hsp’s hebben een hogere trilling omdat we meer van boven (liefde en licht) ervaren. De wereld hier beneden ervaren we dan ook vaak als hard. We worden door onze hoge trilling niet altijd begrepen door mensen die een lagere trilling hebben. Mensen die meer aards zijn. En hier zit absoluut geen oordeel in want het een is niet beter dan de ander. We kennen die mensen allemaal. Mensen die heel nuchter zijn, rationeel en nergens in geloven. Juist in het contact met die mensen voelen we ons anders. We gaan ons aanpassen of raken in een conflict doordat we niet dezelfde taal spreken. In principe bouncen wij als hsp’s telkens tussen hemel en aarde. Continu komen we van een hoge trilling in een lage en weer andersom. Continu veranderen we van energie en dat put uit en maakt ons vaak verdrietig. Wat je zelf kunt doen is een stukje hemel op aarde voor jezelf creëren. Hier op aarde moet je het doen maar het lijntje met boven blijft toch. Zoek gelijkgestemde mensen. Zoek activiteiten waarbij je bij jezelf blijft bijvoorbeeld yoga. Ga op zoek naar wat je doel is op aarde en leef daar naar. Leef jouw missie.

 

Je hebt zoveel mooie kwaliteiten. Waarschijnlijk ben je heel empatisch. Ben je creatief en heb je goede ideeen. Voel je een grote drang om anderen te helpen. Houd je erg veel van alles wat leeft. Ben je een grote dromer en kun je je soms intens gelukkig of dankbaar voelen.

 

Mijn boodschap aan jou: er is NIETS mis met je! Er hoeft niks gefixt te worden. Je bent PRECIES goed zoals je bent en ik ben blij dat er mensen op aarde zijn zoals jij!

0
0