Verlangens Archieven - Roses on my Pillow
163
archive,category,category-verlangens,category-163,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Verlangens

Als het altijd om de ander gaat

Als het altijd om de ander gaat…
 
Ik voel hoe ik continu bezig ben met zijn behoeftes. Zijn behoeftes continu boven die van mij stel. Ik voel hoe ik hier soms op leegloop. Ik voel dat ik hem alle ruimte en alle geduld geef maar ik voel ook steeds meer een kracht in mij naar boven komen.
 
En ik dan? En mijn behoeftes dan? Waar ben ik in dit verhaal? Mag het ook een keer om mij gaan?
 
Dit gaat allang niet meer om hem en mij. Dit gaat over mij en mijn moeder.
 
Ik herinner me die keer dat we twee jaar geleden bij de cardioloog zaten. Ik had een holter apparaatje meegekregen en moest iedere keer dat mijn hart raar deed op het knopje drukken. Ik had ruim 150 keer op het knopje gedrukt. Bij het inleveren vertelde de zuster zijdelings dat dat wel erg veel was. Ik vroeg niet om geruststelling. Ik ging naar huis waar ik mijn zorgen met niemand deelde en wachtte netjes de uitslag af.
I do this shit alone.
 
Tegen die tijd was de spanning zo opgelopen dat ik alle moed bij elkaar geraapt had en mijn moeder vroeg mee te gaan. Ik voelde me net een klein schoolmeisje. Maar dit zijn momenten waarop je gewoon je moeder nodig hebt. Wat de uitslag ook zou zijn ik wilde dat ze of taart met me ging eten of me gerust zou stellen als de uitslag niet goed was. Deze keer ging het om mij en mijn angst.
 
Tijdens de uitslag zag ik het voor mijn ogen gebeuren. Ze nam het hele gesprek over en vertelde hoe moeilijk het voor haar was. Hoeveel zorgen ze had. Ik zag het voor mijn ogen gebeuren en zei niets want ik was perplex. Het enige wat ik kon constateren was het ongeloof en een ongemakkelijk gezicht van de cardioloog. Duidelijk niet wetend hoe hij het gesprek moest sturen. Hij stamelde iets over procenten en dat ik met de 150 x keer nog net onder de norm zat en dat het compleet onschuldig was. De cardioloog schudde onze handen en terwijl we de gele hal uitliepen zag ik hoe opgetogen mijn moeder was.
 
Mijn emoties begonnen te zakken in mijn lijf en ik voelde de grond weer onder mijn voeten. Ik voelde een mengeling van opluchting en boosheid. Gebeurde dit echt? Ging het weer om haar? Mijn hele jeugd ging om haar. Ik snauwde wat terwijl we in de auto stapten maar verdriet vulde mij buik.
 
Achteraf was het niet de beste optie om mijn moeder mee te nemen. Tenzij ik haar duidelijke instructies zou geven wat ik van haar nodig had op dat moment. Doordat ik dit niet deed werd ik eigenlijk bevestigd in een oude pijn : het ging niet om mij, het ging om haar.
 
Wat ik van dit soort situaties leerde is dat ik in ieder moment stil mag staan bij waar IK behoefte aan heb. Door contact te maken met mijn lijf en mijn hart. Ook in contact met de ander voel ik weleens…is dit wat ik wil op dit moment? Of zegt mijn lijf wat anders? Als je codependent bent of jezelf regelmatig wegcijfert dan is dit niet iets wat je in een paar dagen onder de knie hebt.
 
Het fijne vind ik bijvoorbeeld aan het contact met mijn vriend dat hij soms vraagt waar ik behoefte aan heb. Dan zet hij me als ware even stil bij mij.
 
En hier mag je ook om vragen. Wil je af en toe even checken of ik nog oke ben? Want WIJ hebben ook iemand nodig die er voor ONS is. Die urenlang naar ONZE verhalen luistert. Die vraagt ‘Schat wat wil JIJ met kerst doen?’
 
Dat is wat we nodig hebben en dit mogen we communiceren. Dat is voor mij de enige manier om de cirkel te doorbreken.
0
0

In verbinding met een man

Van toen en nu 💞

Ogen die wegkijken.
Uit verbinding.
Rationeel geratel.
Ik raak mijn interesse kwijt.
Het irriteert me.

Dit is niet wat ik wil.
Dit is niet waar ik naar verlang.
Ik wil dat hij moedig is.

Ik wil dat hij zichzelf laat zien
Ik wil dat hij naar me uitreikt.
Me aankijkt
Ik wil dat hij mij ziet.
Hoe eng ook.

Ik voel zijn pijn
Maar hij laat het niet zien
Hij wil niet huilen
Ik wil dat hij huilt

Ik wil deze muur openbreken
Ik kan dat
Maar ik houdt me in

Ik wil in zijn tranen verbinding voelen.
Ik wil hem zien.
Hem echt zien voor wie hij is.

Ik wil hem laten weten dat ik hem zie.
En dat ik blijf.
Hoeveel tranen er ook zijn.

Dat ik zijn tranen liefdevol kus.
Hem uitnodig er te zijn
Altijd.
Helemaal.
Met alles wat in hem leeft

Als hij zichzelf durft te zijn
Dan durf ik dat ook.
Pas dan kan onze liefde stromen.
Dat is waar ik naar verlang.
Intimiteit. Samen zijn.

0
0

Leren ontvangen

De grootste reden waarom we niet krijgen waarnaar we verlangen is omdat we niet durven te vragen waar we behoefte aan hebben én niet goed kunnen ontvangen. We kunnen ons niet volledig openstellen met ons hart.

 

De lieve woorden soms van je partner zonder te denken ‘wat wil ie van me? ’ We voelen angst, argwaan of dat we voelen dat we het niet waard zijn. Of we vinden dat we pas iets mogen ontvangen als we iets terug doen. Want hey…voort wat hoort wat. Voor de meeste vrouwen is er weinig balans tussen ons geven en ontvangen. We geven, we geven, we geven. Aan (schoon) ouders, partners, kinderen en veel te weinig aan onszelf. En dat put ons steeds meer uit.


Wat is de reden dat jij het lastig vind om te ontvangen? Een compliment of echt te durven ontspannen in een knuffel? Voel het eens. Wat is de reden dat je er niet om durft te vragen? Wil je me vasthouden en me wiegen? Wil je zachtjes door mn haar kroelen en lieve woordjes in mn oor fluisteren? Wil je me zeggen hoe geweldig ik ben want ik ben het zelf even vergeten.


Bij mij is het soms de angst voor afwijzing. Mag ik vragen wat ik nodig heb en erop te vertrouwen dat een ander in mijn behoefte kan voorzien? Want dat is niet wat ik gewend ben en dat voelt pijnlijk. 
Wil je me uit laten praten en me aankijken? Wil je er echt zijn en echt naar me luisteren zonder gelijk met een oplossing te komen? Mag alles er gewoon even zijn?


Het raakt me nu ik dit zo schrijf. Ik verlang hier naar en ervaar het gelukkig steeds meer in mn leven. Het raakt me zo diep dat ik dit mag ontvangen. Dat ik voel dat ik dit waard ben én meer.


Dat ik altijd mag vragen naar meer. Dat ik mensen mag vragen. Het Universum. Moeder Aarde of waar je ook maar in gelooft. Wil je me alsjeblieft helpen? Mag ik erop vertrouwen dat je er bent? Mag ik gewoon even ervaren dat ik het niet alleen hoef te doen? Dat ik op mag houden met sterk zijn?


‘Let down your guards’ fluister je me iedere keer toe. Steeds een beetje meer. Totdat ik er helemaal durf te zijn…
Waar verlang jij naar vandaag? Wat wil je ontvangen? Een aanraking? Steun? Zonnestralen op je huid die je diep van binnen verwarmen? Spreek je uit.  ❤️

0
0

Focus houden op je verlangens

Iedereen kent het gezegde wel ‘wat je aandacht geeft, dat groeit’ Maar hoe vaak maak jij daadwerkelijk gebruik van dit gegeven? Hoe vaak focus jij je op gezondheid in plaats van ziek zijn? Hoe vaak focus jij je op rijkdom wanneer je tekort komt? Gisteren kreeg ik even weer een liefdevolle reminder hoe het werkt. Een tijd geleden heb ik een cursus gedaan met betrekking tot geld. Leven van een WIA uitkering is geen vetpot. Ontzettend veel geleerd en het werkte ook echt, maar ik liet het verslonzen. Ik vond het blijkbaar niet belangrijk genoeg. Uiteindelijk veranderde er niets meer op het moment ik er niet meer mee bezig was. Ik was eigenlijk wel tevreden zo en wist niet echt waar ik het geld voor zou gebruiken. En juist daar zit m de crux. Maar daar kom ik straks op. Met een vakantie in het vooruitschiet besloot ik de cursus er weer eens bij te pakken. Gisteren deed ik een healing op geld en ik besloot in Excel mijn uitgaven weer bij te houden. Piepkleine focus met een super groot resultaat. Ik won gister een super dure crème bij de schoonheidsspecialiste. Mijn armband die ik bij de kringloop was verloren was teruggevonden en ik kreeg een brief dat mijn vakantiegeld werd gestort! Thank you universe! Zo groeit je vertrouwen dat ze daarboven ALTIJD met je samen willen werken maar dat jij wel de eerste stap moet zetten!

 

Zo gaat het ook met je gezondheid. Jij kan wel gezond willen zijn maar stel je voor dat je dat was. 100% gezond. Wat zou je dan doen met al die energie? Ik kwam er bij mezelf achter dat wanneer ik geen focus had, of een duidelijk doel dat mijn gezondheid lang op zich liet wachten. Als jij doelloos in het leven rond dwaalt dan versnippert je energie zich. Dan weet jouw energie niet waar het naartoe moet gaan. Als er dus niets in jouw verandert, dan verandert er niets aan jouw gezondheid.

 

Maak vandaag eens een lijstje met de dingen die jij wilt doen wanneer je super veel energie zou hebben en 100% gezond zou zijn? Wat zou je doen? Wat wil je bezoeken? Waar wil je op vakantie? Wie wil je ontmoeten? Droom zo groots mogelijk. Lange en korte termijn doelen. Grote en kleine verlangens. Haalbaar of niet. Als jij wat wilt manifesteren in je leven wat het ook is dan is het super belangrijk dat je contact maakt met de energie achter je verlangens. Waarom wil je een nieuwe auto? Waarom wil je naar Bali? Waarom wil je voor jezelf beginnen? Het gaat nooit om de dingen an sich. Meestal zijn het hele basale dingen waar je werkelijk naar op zoek bent zoals vrijheid, verbinding, liefde.

 

Maak contact met de energie achter je verlangens. Voel eens helemaal hoe je je zou voelen als je alle energie van de wereld had. Wanneer je je super vrolijk en gezond zou voelen. Voel het in iedere cel van je lichaam. Alleen daar wordt je al vrolijk van…

 

Echt maak hier tijd voor. Het is leuk en het werkt! Op Pinterest vind je super veel voorbeelden voor op je bucketlist. Maar het mooiste is wanneer ze echt van jou zijn. Wanneer ze authentiek zijn want daar zit de krachtigste energie.

 

Succes en wil je je verlangens delen? Hieronder mag het…heel leuk zelfs! Liefs Manon

0
0