Vriendschap Archieven - Roses on my Pillow
143
archive,category,category-vriendschap,category-143,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Vriendschap

Ontdek je vrouwelijke kracht

Ik krijg geregeld medelijden op mijn blogs. En daarover wil ik wat kwijt. Ik zie mezelf niet als een slachtoffer. Ik ken mijn kracht. De reden dat ik zo open deel is omdat dit is wat ik te doen heb. Ik weet dat de reacties lief bedoeld zijn. Dankjewel daarvoor! 💞

Maar vraag jezelf eens af in hoeverre jij jouw eigen slachtofferschap projecteert op mij. In hoeverre voel jij medelijden met jezelf? En in hoeverre geef jij daarmee jouw kracht weg? Dit is niet iets van mij maar van jou.

Ik zie namelijk kracht in jou. Ik zie nooit meer een slachtoffer in de ander en dat is bevrijdend. Want het betekent dat ik nooit meer bij mezelf weg hoef te gaan in mijn zorgen voor. Ik weet dat je het kunt dragen. Ik heb vertrouwen in jou.

Toch schrijf ik vaak over angst, wantrouwen, schaamte en verdriet. Ik voel deze dingen zo intens omdat deze pijn niet van mij alleen is. Wat ik aanraak is een pijn dat in iedere vrouw leeft alleen is ze haar nog niet altijd bewust van. Omdat oude copingsstijlen nog actief zijn.

Het zijn collectieve pijnen die van generatie op generatie door worden gegeven omdat ze nooit geheeld zijn.

Onderdrukking van wie we werkelijk zijn. Aanpassen en wegcijferen. Boosheid onderdrukken. Lief en vriendelijk zijn. Want dat doet een vrouw. Toch?

Zorgen voor anderen en dat kleine beetje dat overblijft is voor jou. En meestal is dat bar weinig. We spreken ons niet uit maar gedragen ons als de aangepaste lieve vrouw. Privé en op het werk. Het maakt moe. Zo lang we de kracht in onszelf niet erkennen en we deze manier van leven voortzetten blijven we dit doorgeven aan onze dochters. En daar wil ik verantwoording voor dragen.

De vrouw van nu is steeds meer aan het verharden. Is heel ver verwijderd van zichzelf. Al decennia lang. Ze mag weer de regie pakken en terug naar haar vrouwelijke essentie. Dit is een proces van erkennen wie je bent. Het omarmen van al je emoties en je gedachten. Je verlangens en keuzes.

Als we onze schaduw gaan omarmen dan hoeven we er nooit meer voor weg te vluchten. En ervaren we dat we veilig zijn in onszelf. En daar hebben we elkaar zo hard bij nodig. De pijn die jij lijdt heeft je moeder ook geleden. En haar moeder. Je zussen ook en je vriendinnen. Zelfs je ‘rivalen’

Daarom is het zo belangrijk dat we ons als sisters met elkaar verbinden. Onze concurrentie strijd loslaten en elkaar eren in wie we zijn.

 

Vrouwen die in hun vrouwelijke kracht staan zijn liefdevol maar krachtig. Wild en vurig. Energiek en gepassioneerd. Ze durft zichzelf te begrenzen en NEE te zeggen. Ze durft te vechten voor waar ze in gelooft. Ze is wijs en intuïtief. Maar bovenal is ze vrij!

0
0

Problemen bij de ander laten

10 tips om de problemen van de ander bij de ander te laten.

We willen heel graag de problemen van een ander oplossen. Soms uit eigenbelang omdat je geen zin meer hebt in hun ‘gezeur’ maar ook omdat het jouw gevoel van machteloosheid aanraakt. En dat gevoel is een oud gevoel dat je liever niet wilt voelen. Ik herken me hier in ieder geval wel in. Maar ik herken me er ook steeds meer in dat ik er ben maar de verantwoordelijkheid bij de ander laat. Het is namelijk niet mijn plaats om het leven van een ander te bepalen. En ik mag mijn energie uit de ander halen. Dit is fijner voor de ander maar het scheelt ook aanzienlijk qua energie. Ieder heeft zijn of haar eigen pad te bewandelen en een ander kan en mag die niet bepalen. Tenminste niet als je boven de 18 bent 😉

Je helpt een ander niet als jij de ander vertelt dat ze jouw pad moet lopen omdat jij weet wat het beste is voor degene. De ander moet zelf voelen of dat iets voor hem of haar is. Je helpt de ander niet als je je aanpast zodat de ander niet boos op je wordt of onzeker wordt. Je helpt de ander niet als je conflicten uit de weggaat. Of jezelf wegcijfert. Je helpt de ander niet door degene continu bevestiging te geven wanneer de ander onzeker is.

Je helpt de ander door gewoon jezelf te zijn. Unapologetically. Door jezelf kwetsbaar op te stellen. Door de ander af en toe eens een kritische vraag te stellen. Door jouw waarheid te delen. Door niet mee te gaan in een slachtoffer verhaal. Door het gedrag van de ander te spiegelen. Je helpt de ander door er voor hem of haar te zijn. Een luisterend oor te bieden en soms niet meer dan dat. Door de ander te stimuleren zijn om zijn of haar verlangens te leven.
Is dat altijd makkelijk? Nee soms zelfs heel ongemakkelijk! Maar het is er de tijd naar. Alles wat niet meer echt is valt van ons af. Beetje bij beetje. Want die kant gaan we op. En je kunt je er het beste aan overgeven…

En weet je….je hoeft niet eens zoveel te DOEN, met jouw hele ZIJN zorg je hier al voor. Als jij oprechte interesse hebt dan stel je vanzelf de juiste vragen. Door jezelf te zijn spiegel je de ander al. Laat de ander de ander zijn en jij gewoon jij. Dan zal jullie vriendschap baat bij hebben! Liefs Manon ❤️

0
0

Durf jij jouw masker af te zetten?

Maskers. We dragen ze allemaal weleens. Het met-mij-gaat-alles-goed masker. Het sociaal-wenselijke masker. Het boer-met-kiespijn-masker. Het kijk-mij-eens-spiritueel-en-zen-zijn masker. Om nog maar te zwijgen over alle make-up, filters en photoshop trucjes die we online uithalen. We hebben heel wat hoog te houden. En in grote of kleine mate doen we er allemaal weleens aan mee. Weet jij waarom?

 

Een masker is soms handig. Als het je even niet uitkomt te antwoorden op de vraag hoe het werkelijk met je gaat. Of als je jezelf wilt ‘verkopen’ tijdens een sollicitatie gesprek. Maar verschuil je je altijd achter een masker dan ga je je leeg van binnen voelen. Een masker staat niet alleen verbinding in de weg. Het kost ook enorm veel energie. Je houdt jezelf letterlijk bijeen en zet al je energie vast. Je kunt je dan ook voorstellen wat het met je doet. Met je energiepeil maar ook met je stemming. Ik kwam achter de kern van mijn masker. En zo nu en dan komt hij nog weleens omhoog.

 


‘Als mensen zien wie ik werkelijk ben dan verlaten ze me.’ Het welbekende ik-ben-niet-goed-genoeg syndroom. Dus deed ik sterk. Deed ik grappig. Deed ik vrolijk. Deed ik nonchalant. En daarmee veroorzaakte ik mijn eigen stress. Vermoeidheid. Uitputting. Depressie. Ook droeg ik mn masker omdat ik graag iemand anders wilde zijn. En dat klinkt misschien raar maar ik was niet blij met mezelf en mijn leven en als ik mijn masker droeg dan liet ik mezelf even geloven dat alles oke was. Dit zie je overigens ook weleens bij acteurs en actrices.

 


De uitdaging is om in iedere situatie zo dicht mogelijk bij jezelf te blijven. Wat zou jij vandaag kunnen doen om iets meer van jezelf te onthullen? Iemand vertellen hoe je je écht voelt? Je ongemak gewoon laten zien ik bepaalde situaties? De keuze maken te stoppen met het gebruiken van filters over je foto’s? Heb jij daar leuke ideeen over? Deel ze met me!

0
0

Verbinding maak je door kwetsbaar te zijn

Gisteren had ik een vriend over. Ooit hebben we gedate maar we vonden elkaar als vrienden leuker. We begonnen de avond met een opgewarmde curry van de dag daarvoor en sloten de avond af met een lach en een traan. En ineens besefte ik me hoe waardevol vriendschappen kunnen zijn. En hoe intens blij je je kunt worden van verbinding. Vooral met mensen die altijd eerlijk tegen je zijn en die het beste voor je willen. Mensen die je liefdevol een spiegel voorhouden. Soms met complimenten maar soms ook met woorden die snijden ondanks dat je weet dat ze kloppen.

 

Er kan in mijn geval niets op tegen een goede vriendschap want ik ben erachter gekomen dat verbinding met de ander ons werkelijk gelukkig maakt. Daar kan geen huis, geen auto, geen designer jurkje tegenop. Om dat te manifesteren is het van belang dat je de verbinding met jezelf eerst maakt. En dat is voor veel mensen lastig want als je de verbinding met jezelf maakt dan wordt je geconfronteerd met je eigen pijnen, je overtuigingen en je patronen. Soms zo ontzettend vastgeroest dat ze moeilijk los te weken zijn. De meeste mensen nemen niet de moeite om zichzelf te leren kennen en nemen genoegen met vlakke vriendschappen die nergens op gebaseerd zijn. Soms zelfs puur uit tijdverdrijf. Dat vind ik zo jammer!

 

Waarom houden we onze echte intiemste geheimen binnen gesloten deuren? Waarom ondergaan we alles alleen? Waarom zoeken we troost in een reep Tony in plaats van dat we uithuilen bij elkaar? Waarom houden we onszelf sterk voor elkaar? Waarom laten we zien dat ons gras groener is dan dat van de ander? Waarom is het zo fucking moeilijk om onze handen ineen te slaan en samen te werken? Om herkenning naar elkaar uit te spreken? Om ons écht kwetsbaar op te stellen en de ander de rauwe versie van onszelf te laten zien?

 

Ik denk dat de basis ligt in dat we zo bang zijn voor afwijzing. Dat we zo bang zijn dat als we onszelf werkelijk laten zien dat de ander ons niet goed genoeg vindt. Vanuit de onderliggende overtuiging dat we onszelf niet goed genoeg vinden. We wijzen delen van onszelf af en laten ze niet zien om afwijzing van de ander te voorkomen. En daar komt de verbinding met onszelf weer om de hoek kijken. Als wij onszelf goed genoeg vinden. Met uitgelopen mascara. Met snotterige huil neuzen. Met katterige woorden. Met vragende ogen die soms zelf het antwoord niet weten en alles er laten zijn…. Dan is dat toch de ultieme opening voor verbinding?

 

Ik denk dat het allemaal begint bij een beslissing. Dat we beslissen om onszelf niet langer te verstoppen maar om er helemaal te zijn. Dat we onze waarheid spreken omdat die veel waardevoller is voor de ander dan loze woorden. Dat we stoppen met tijd te investeren in mensen met wie het niet flowt en dat je op zoek gaat naar mensen die je voeden. Dat we ophouden met ons te beschermen omdat het simpelweg niet nodig is. En weet je wat het mooie is? Op het moment dat jij de beslissing neemt om je kwetsbaar op te stellen en jezelf echt te laten zien dan geeft dat de ander de ruimte en veiligheid dat ook te doen. En dan kan liefde pas stromen…..

 

Laten we samen onszelf zijn, omdat dat de enige manier is om ons écht te verbinden!

0
0